Shilapatra शिलापत्र - खबरको स्थायी ठेगाना

ब्लग

‘जात’को बिरालो

‘जात’को बिरालो यसपालि बिरालोले दूधभात खाएर ‘मिउँ’ गरिरहेको छैन, सुकुटी र ‘बिजुलीपानी’ खाएर ‘मिउँ’ गरिरहेको छ । ‘बिफ बर्गर’ खाएर ‘मिउँ’ गरिरहेको छ । ‘बुता रामेन’ खाएर मिउँ गरिरहेको छ । २९ असार, २०७८

ए केटा, तिमी पनि मेरा कुरा सुन

ए केटा, तिमी पनि मेरा कुरा सुन केटाहरू, अब तिमारुले आफ्नो सोचलाई परिवर्तन गर्नुपर्छ । विद्रोह गर । एकल र डिभोर्सी महिलाहरूलाई गर्वका साथ अपनाउने हिम्मत राख । प्रेममा उमेर, जात, सम्पत्ति केही हेरिँदैन भनेर केटीहरूलाई मात्रै भन्ने कि आफूमा पनि लागू गर्ने, हँ ? २४ असार, २०७८

फोटो पत्रकार निमेषजंग भन्छन्– लड्नेबित्तिकै पुलिसले मलाई लट्ठीले हिर्काइहाले

फोटो पत्रकार निमेषजंग भन्छन्– लड्नेबित्तिकै पुलिसले मलाई लट्ठीले हिर्काइहाले सँगै रहेका अर्का पुलिसले मलाई समातेर उठाए । म सँगै लडेका विद्यार्थी आरती लामाले भने बेस्सरी चुटाइ खाइछिन् । २० असार, २०७८

मलाई सम्झिरहने ‘दाङ टोली लकडाउन’

मलाई सम्झिरहने ‘दाङ टोली लकडाउन’ कोरोना परीक्षण गरेर घर पठाइदिएको भए हुन्थ्यो भन्ने लागेको थियो । प्रदेश सरकारले सातै जनालाई राहतसहित कार्यथलो फर्काउने निधो गरेछ १९ असार, २०७८

पुरुषले घर सम्हालौँ, महिलालाई राजनीति सम्हाल्न दिऊँ

पुरुषले घर सम्हालौँ, महिलालाई राजनीति सम्हाल्न दिऊँ भारतकी इन्दिरा गान्धी, सोनिया गान्धी, श्रीलंकाकी चन्द्रिका कुमारातुङ्गाको नेतृत्वबारे पढेर मक्ख परेर बसेर हुँदैन । यो देशलाई सयौँ इन्दिरा गान्धी, सयौँ शैलजा आचार्यको जस्तो नेतृत्व चाहिन्छ र त्यो नेतृत्व अब हाम्रो पुस्ताले दिन सक्नुपर्छ १२ असार, २०७८

अनि भेट्टाएँ चोरिएको मेराे साइकल

अनि भेट्टाएँ चोरिएको मेराे साइकल चोरिएका सामानहरू भेटिनु अपवादको कुरा मात्र हो । त्यही अपवादले समयको अन्तरालमा मैले मेरो साधन हात पारेँ । यो ठूलो कुरा होइन, मेरो साधन फिर्ता आयो । यो ठूलो कुरा हो, कस्तो ठाउँबाट, कसरी, कस्ताकस्ता सामान हराउँदा रहेछन् १२ असार, २०७८

अनि ममताले सहसा बाेली– म डिभाेर्सी हुँ

अनि ममताले सहसा बाेली– म डिभाेर्सी हुँ ममता बोली, 'म डिभोर्सी महिला हुँ । यो कुरा आजसम्म माइतीमा कसैलाई थाहा छैन । म आर्थिक रूपमा सबल नभइञ्जेल अरुको आँखामा आँखा जुधाउने साहस थिएन । म सधैँ निहुरिएर हिँड्थेँ ।' १० असार, २०७८

आयनापामा एक दिन

आयनापामा एक दिन साइप्रसमा गर्मी कहिलेकाहीँ त ४५ डिग्रीभन्दा माथि पुग्छ । गर्मीका दिन आइसके । किसानलाई गहुँबाली थन्क्याउने चटारो छ । दाजु अझै घुर्दै छन् । यिनलाई कहिल्यै केही कुराको चिन्ता हुँदैनजस्तो लाग्छ मलाई । म छु र यिनलाई ढुक्क छ । मलाई भने कहिले सागरतिर, कहिले फाँटतिर हेरिरहन मन लाग्छ । ८ असार, २०७८

नवराजजी, केटीहरू किन रुख चढ्दैनन् ?

नवराजजी, केटीहरू किन रुख चढ्दैनन् ? बरु सिकाए– छोरा रुँदा 'रुनु हुन्न, तँ छोरो होस्, बहादुर हुनुपर्छ, स्वास्नी छोराछोरी पाल्नुपर्छ, रुने त छोरीमान्छे हो' भनेर आफ्नै बाउहरूले । ७ असार, २०७८

‘ममी, हजुरले रुख चढ्नु भएन ?’

‘ममी, हजुरले रुख चढ्नु भएन ?’ ममीको उत्तर पाएर म एउटा के कुरामा विश्वस्त भएँ भने कविले महिलाको घरायसी कामलाई ‘काम’ ठान्दैनन् । चाहे कार्यालयमा होस् कि घरमा, महिलाले गर्ने काम सामान्य र सहज हो भनेर लिइन्छ । ३ असार, २०७८

किन चढेनन् त केटीहरूले रुख ?

किन चढेनन् त केटीहरूले रुख ? त्यतिबेला ती सांस्कृतिक कार्यक्रमहरूमा नाटक खेल्ने, गीत गाउने र नाच्ने साथीहरू देख्दा कस्तो आनन्द आउँथ्यो । अहिले पनि कसैले राम्रो नाँच्यो, मीठो गीत गायो वा राम्रो एक्टिङ गर्‍यो भने ती दिनहरू सम्झिन्छु । चुकचुकी लाग्छ, मौका पाएको भए त हामी पनि यस्तै हुन्थ्यौँ कि ! ३ असार, २०७८

युट्युबर, टिकटकर र 'सेल्फी समाजसेवी'बाट जोखिममा राउटे सभ्यता

युट्युबर, टिकटकर र 'सेल्फी समाजसेवी'बाट जोखिममा राउटे सभ्यता कुलतमा लट्ठिएपछि बाँदरको सिकार घटेको छ । राउटेको शरीरलाई चाहिने लगभग ५० प्रतिशत प्रोटिनको स्रोत बाँदरको मासु हो, जुन अहिले राउटेले प्राप्त गर्न सकिरहेका छैनन् । उनीहरू शारीरिक रूपले दिनानु दिन कमजोर र मानसिक रूपले मगन्ते सावित भइरहेका छन् । १ असार, २०७८

तिम्रो भाइ लैजान्छु भनेर जिस्क्याउने आन्टी मलाई मनै पर्दैन

तिम्रो भाइ लैजान्छु भनेर जिस्क्याउने आन्टी मलाई मनै पर्दैन विद्यालयबाहिर टोल/छिमेकमा बालबालिकासित खेलेर रमाइलो गर्न सकिन्छ तर उनीहरूलाई दु:खी बनाएर, झुटो आश्वासन देखाएर, गिज्याएर, हीनताबोध पैदा हुने किसिमले गाली गर्ने अधिकार हामी ठूला मानिसहरूलाई छैन । ३१ जेठ, २०७८

म अपराधी हुँ मेरो चन्द्रसूर्यको

म अपराधी हुँ मेरो चन्द्रसूर्यको कस्सो ऊ बेलाँ पार्टीको झण्डा बोकिएछ र यति भए'नि पाइयो, कमसेकम अरु सर्वसाधारणजस्तो अस्पतालमा बेड नपाएर एम्बुलेन्समै मर्नुपर्‍या त छैन नि मैले । हुन त गल्ती तिनै जनताको हो, जो बेडवाला अस्पताल नगएर जानीजानी बेड नभएको अस्पताल रोज्छन् । ३१ जेठ, २०७८

उज्वल थापाको नाउँमा...

उज्वल थापाको नाउँमा... उन्दै जानेछु । गल्ती गरेँ भने मुस्कुराइदिनू है ! सजायचाहिँ नदिनू । सजायका लागि मेरो पुस्ताको सिङ्गो भविष्य बाँकी छ । भविष्य यस्तो मोडमा छ कि साथमा अभिभावक छैन । ३० जेठ, २०७८

एउटी विद्यार्थीको सम्झनामा वानीरा गिरि : कडकपन भित्रकी सुललित पद्यजस्ती

एउटी विद्यार्थीको सम्झनामा वानीरा गिरि : कडकपन भित्रकी सुललित पद्यजस्ती वानीराको स्वाभिमानी स्वभावले प्रश्न गर्‍यो, चाकरी गरेन । तर्क गर्‍यो, अनावश्यक प्रशंसा न गर्‍यो न गरेको मन परायो । यो स्वाभिमानी, स्वतन्त्र र सदैव प्रतिपक्षमा रहने एक वागी लेखकको स्वभाव थियो जुन कहीँ डगमगाएन आजीवन यथावत् रहिरह्यो मृत्युपर्यन्त २२ जेठ, २०७८

रिपोर्टिङमा तीन वर्ष : जहाँ थिएँ, त्यहीँ भेटिएँ

रिपोर्टिङमा तीन वर्ष : जहाँ थिएँ, त्यहीँ भेटिएँ कुरा एउटा मामुली रिपोर्टरको मात्र होइन । ऊसँग जोडिएका परिवारको पनि हो । त्यही मिडिया हाउसका लागि मरिमेटेर काम गर्ने रिपोर्टरलाई बिचल्लीमा पार्ने मिडियालाई फेरि समाचार भने अरु, बिचल्लीमा परेकाकै चाहिएको छ २२ जेठ, २०७८

जनकपुरमा पत्रिका निकालेर पञ्चायतलाई थर्काउने माधव दाइ

जनकपुरमा पत्रिका निकालेर पञ्चायतलाई थर्काउने माधव दाइ 'जनआकांक्षा' पत्रिकामा सीके प्रसाईं, भीमबहादुर तामाङ, पुरुषोत्तम बस्नेतजस्ता कांग्रेसका हस्तीहरूले समाचार, विचार लेखेका थिए । त्यस्तै, नेपालका नाम चलेका पत्रकार महासंघका पूर्वसभापतिहरू किशोर नेपाल, हरिहर विरही, धर्मेन्द्र झालगायतले यसै पत्रिकाबाट पत्रकारिताको प्रारम्भिक अभ्यास थालेको बताइन्छ । जनआकांक्षामा काम गर्ने पत्रकार पद्म प्रकाशपुरी त पछि शहीद नै भए । २१ जेठ, २०७८

नेपालमा साइकल : लाहुरेले भित्र्याए, पुष्कर शाहले संसारकाे साढे पाँच फन्को लगाए

नेपालमा साइकल : लाहुरेले भित्र्याए, पुष्कर शाहले संसारकाे साढे पाँच फन्को लगाए २० जेठ, २०७८

Prev 18 19 20 21 Next